„Islam jako wyzwanie dla Polski i Europy. Wokół wartości europejskich” – konferencja w Sejmie

prawo
Nie ma zgody na naruszanie przez prezydenta Jacka Jaśkowiaka Kodeksu etyki pracowników urzędu miasta Poznania!
6 czerwca 2017
donald trump
Warszawska deklaracja prezydenta Trump’a
9 lipca 2017

„Islam jako wyzwanie dla Polski i Europy. Wokół wartości europejskich” – konferencja w Sejmie

islam

W poniedziałek (19 czerwca b. r.) w Sejmie, za zgodą marszałka M. Kuchcińskiego, odbyła się konferencja p. n. „Islam jako wyzwanie dla Polski i Europy. Wokół wartości europejskich”. Konferencja została pomyślana jako rzeczowe i fachowe spotkanie specjalistów oraz zainteresowanych osób w celu nakreślenia panoramy problemów przed jakimi stanęły kraje zakorzenione w tradycji europejskiej i chrześcijańskiej wobec narastającego napływu na nasz kontynent muzułmanów wychowanych w zgoła odmiennej tradycji. Dzięki referentom, dyskutantom i osobom obecnym konferencja miała rzeczowy i fachowy charakter. Udział w niej wzięło ok. 150 uczestników, a wśród nich tacy obserwatorzy jak red. Aleksandra Rybińska, dr Magdalena Ogórek, Miriam Shaded, red. Bronisław Wildstein, red. Witold Gadowski i red. Witold Repetowicz.

Organizatorami konferencji byli poseł Tadeusz Dziuba oraz Natasza Dembińska-Urbaniak, przewodnicząca stowarzyszenia Kongres Kobiet Konserwatywnych. To oni – wraz z prof. Mirosławem Sadowskim i prof. Stanisławem Mikołajczakiem – byli moderatorami konferencji, na której wygłoszono sześć przeglądowych referatów.

Ks. prof. Paweł Bortkiewicz wypowiedział się w sprawie specyfiki etyki islamskiej. Skoncentrował się na charakterystyce dwóch podstawowych strategii okłamywania, które stosują muzułmanie. Pierwszą z nich jest takija (al-Taqiyya), czyli ukrywanie lub kamuflowanie wierzeń, przekonań, idei, uczuć, opinii i strategii w czasie istotnego zagrożenia w danym momencie lub w przyszłości, celem ochrony przed fizyczną lub psychiczną szkodą. Takija to kłamstwo wprost. Drugą zaś strategią jest ketman. Od takija różni się tym, że polega na używaniu półprawd, a więc nie jest kłamstwem wprost, lecz raczej ukrywaniem istotnej części prawdy. Na zakończenie ks. prof. P. Bortkiewicz podał przykłady zastosowania strategii okłamywania we współczesnej narracji na temat islamu.

Prof. Mirosław Sadowski omówił relacje między islamem a prawami człowieka. Referent porównał zachodni (europejski) oraz islamski model postrzegania idei praw człowieka. Autor wykazał, że islamska deklaracja praw człowieka nie jest do pogodzenia z deklaracją praw człowieka przyjętą w Paryżu w 1948 r. Ze względu na specyfikę religijno-kulturową państw muzułmańskich, należy odrzucić pogląd głoszący, że mogą być one uznane za uzupełnienie deklaracji paryskiej. Deklaracje islamskie nie uznają prawa do wolności słowa i odrzucają prawo do wolności wyboru religii. Nadto różnicowanie w krajach islamskich statusu osób, czy to ze względu na płeć, czy ze względu na wyznawaną religię jest wyraźnym naruszeniem uniwersalnych praw człowieka. Tym samym pogodzenie islamu i praw człowieka wydaje się nieprawdopodobne.

Kolejnym mówcą był dr Piotr Ślusarczyk, który mówił o islamskim fundamentalizmie w Europie i Polsce. Przypomniał, iż islam to nie jedynie religii, ale też koncepcja polityczna. W politycznie rozumianym islamie wyróżnić należy trzy kategorie: szariatu, dżihadu i da’wa. Szariat to prawo normujące w zasadzie wszystkie aspekty życia muzułmanów i jest wyrazem nieoddzielania życia świeckiego od religijnego. Jest więc wprost sprzeczny z prawem wolności religijnej. Dżihad to wezwanie do ponoszenia wysiłku dla szerzenia islamu. Jedną z jego form jest walka zbrojna o poszerzanie wpływów islamu. Da’wa zaś to działanie misyjne, z tym, że islamska misja jest związana z koncepcją dżihadu, a więc ma charakter agresywny. Autor odwołał się do badań socjologicznych przeprowadzonych przez Pew Research Center, telewizję BBC oraz zespół prof. Ruuda Koopmansa z Berlińskiego Ośrodka Badań Społecznych.

Po dyskusji i przerwie głos przypadł w udziale red. Janowi Wójcikowi, który odniósł się do utraconych nadziei na islam europejski. Koncepcję islamu europejskiego wysunął prof. Bassama Tibi w 1992 r. Zakładała ona mariaż islamu z kulturą europejską oraz to, że islam wyzbędzie się szariatu, dżihadu i aspiracji do religii panującej. Pomysł bazował na doświadczeniach Indonezji i Senegalu, w których to krajach powstał islam odmienny od jego arabskiej wersji. Koncepcja de facto zakładała możliwość powstania zsekularyzowanej wersji islamu. W obliczu różnych doświadczeń, twórca idei stwierdził, iż jego koncepcja jest nierealistyczna.

Prof. Michael Abdalla poświęcił swe wystąpienie – jak to nazwał – konspiracyjnej wizji historii w islamie. Motywem przewodnim podróży przez historię była dyrektywa Mahometa: „W Arabii nie może być dwóch religii”. To zalecenie wdrażano nie tylko w kolebce islamu, zmuszając do uległości wiele plemion arabskich, ale daleko szerzej. Dyrektywę tę konsekwentnie realizowali kolejni kalifowie, w tym tureccy, podbijając kolejne kraje, łupiąc je i podporządkowując ich ludność, równolegle urzeczywistniając, wzmacniając i urealniając ideę nierozerwalnego żenienia religii z polityką, gospodarką, prawem jednostki, stosunkiem do innowierców i stylem życia w jeden hermetyczny system. Teoria spiskowa jest wpisana w dogmaty islamu. W konsekwencji chrześcijański i zoroastriański Bliski Wschód stał się od VII wieku krainą muzułmańską. Stolica Konstantyna Wielkiego stała się Stambułem, górę Ararat oderwano od historycznej Armenii, a spadkobierców wielkiej cywilizacji Mezopotamii i Egiptu – Asyryjczyków i Koptów – zepchnięto na margines. Gdyby Półwysep Iberyjski po ośmiu wiekach panowania arabsko-muzułmańskiego nie wyzwolił się, byłby teraz takim samym krajem arabskim, jak każdy inny kraj Bliskiego Wschodu, z kilkoma zaledwie procentami autochtonicznej ludności, która zdołała przetrwać przy swojej wierze i kulturze, jako ludność drugiej kategorii w pełnym tego słowa znaczeniu.

Ostatnim referentem był dr Bartłomiej Grysa, który na przykładzie Mandejczyków opisał rugujące oddziaływanie islamu na mniejszości etniczno-religijne. Mandejczycy – obok różnych społeczności chrześcijańskich – zostali zmuszeni do przerwania na terenie Iraku w ostatnich latach swojej dwutysiącletniej egzystencji oraz organizowania diaspory w Europie.

Po kolejnej fazie obfitej dyskusji, konferencją zakończono zapowiedzią ponownego spotkania.

Konferencję na bieżąco komentował portal wpolityce.pl, a nagranie przebiegu konferencji jest dostępne na stronie internetowej Sejmu. Linki:

http://wpolityce.pl/polityka/344800-wazna-konferencja-w-sejmie-islam-jako-wyzwanie-dla-polski-i-europy-jaka-odpowiedz-powinny-przygotowac-nasz-kraj-i-kontynent

http://www.sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/transmisje_arch.xsp#693004D776EE7228C125814400282441

 

Notki biograficzne o referentach.

Ks. prof. Paweł Bortkiewicz jest członkiem Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej. Profesor nauk teologicznych, wykładowca Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Członek Komitetu Nauk Teologicznych Polskiej Akademii Nauk oraz Rady Patronów Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”. publicysta Radia Maryja i Telewizji Trwam. Członek Narodowej Rady Rozwoju przy Prezydencie RP

Prof. Mirosław Sadowski jest profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego, kierownikiem Pracowni Badań Praw Orientalnych tego uniwersytetu. Autor i współautor monografii oraz książek, autor ok. 200 artykułów. Badacz doktryn politycznych i prawnych, praw człowieka i wielkich religii, zwłaszcza muzułmańskiej koncepcji prawa i państwa. Bada problematykę wpływu islamu na tworzenie i stosowanie prawa oraz na model ustrojowy w państwach muzułmańskich i niemuzułmańskich.

Dr Piotr Ślusarczyk jest absolwentem wydziału polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Współprowadzi portal euroislam.pl. Jest dziennikarzem telewizyjnym i radiowym, autorem prac naukowych z zakresu literaturoznawstwa. Autor ponad 150 publikacji poświęconych problemowi społeczno-kulturowych skutków obecności islamu w Europie. Komentator i publicysta.

Red. Jan Wójcik jest założycielem i redaktorem portalu euroislam.pl. Doktorant prof. Mirosława Sadowskiego. Publicysta i komentator. Przewodniczący Stowarzyszenia Europa Przyszłości.

Prof. Michael Abdalla jest Asyryjczykiem. Pracownik Zakładu Badań Porównawczych nad Kulturą Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Założyciel Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Syryjskiej i Polsko-Libijskiej. Nauczyciel i tłumacz przysięgły języka arabskiego. Jego dorobek publikacyjny liczy ponad sto pozycji, głównie z zakresu historii, kultury i sytuacji współczesnych Asyryjczyków na Bliskim Wschodzie. Ma największy w Polsce zbiór książek w języku syriackim i jeden z największych w języku arabskim.

Dr Bartłomiej Grysa jest arabistą, językoznawcą i tłumaczem języków arabskiego, hebrajskiego, angielskiego i rosyjskiego. Badacz islamu. Redaktor czasopisma „Miłujcie się!”. Autor publikacji dotyczących nauczania języka arabskiego, a także autochtonicznych chrześcijańskich społeczności Bliskiego Wschodu oraz dialogu z islamem. Przez 12 lat związany był z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Toruńską Szkołą Wyższą.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *